
Visie
“Durven terugblikken, stilstaan en doorvoelen om daarna weer met meer vertrouwen verder te kunnen gaan op het eigen g(r)oeispoor.”
Net als veel volwassenen, lopen kinderen & jongeren soms tijdelijk vast op hun tocht door het leven. Op heel verschillende manieren tonen ze ons dat het even niet meer gaat. Hun zelfvertrouwen keldert, ze trekken zich terug of barsten juist regelmatig uit in woede. Slapen lukt niet meer of eten wordt een terugkerend gevecht. Ze zijn plots heel angstig of ze willen niet meer naar school. Ze doen anderen pijn of zichzelf. Soms lijken ze zelfs alle levenslust te zijn verloren…
Als ouders en opvoeders zijn we dan bezorgd en voelen we ons machteloos. We willen zo graag helpen en begrijpen, onze kinderen weer zo snel mogelijk gelukkig zien. Vanuit onze volwassen blik leggen we de focus daardoor vooral op de zichtbare signalen die kinderen ons geven en willen we zo snel mogelijk verandering in hun gedrag.
“We kijken verder dan het signaalgedrag op zich en gaan aan de slag met de onderliggende oorzaak.”
Eigen aan counseling is dat we verder kijken dan de lichamelijke klachten of het zorgwekkende gedrag waarmee kinderen en jongeren worden aangemeld. We gaan op zoek naar de onderliggende oorzaak en gaan daarmee samen aan de slag. Wat maakt dat een kind vast loopt en waarom lukt het net nu niet meer? Dit vraagt vaak wat meer tijd en geduld, maar het leidt ook tot meer duurzame veranderingen dan wanneer er enkel gefocust wordt op de symptomen.
Om kinderen en jongeren recht aan te doen, moeten we ze serieus nemen: dat betekent écht luisteren naar wat ze ons zeggen of tonen én geloven in hun veerkracht en hun mogelijkheden.
Ze zijn niet ‘gewoon lastig’, al stellen ze soms moeilijk of zorgwekkend gedrag. De signalen die ze ons geven zijn nooit zonder betekenis.
“Net zoals volwassenen zijn jongeren en kinderen zoekend in het leven en maken ze moeilijke dingen mee.”
Ze leggen vaak ongewild een hobbelig parcours af. Ze maken moeilijke dingen mee: ze verliezen iemand die veel voor hen betekent. Ze worden gepest of vinden weinig aansluiting bij leeftijdsgenoten. Ze kunnen moeilijk mee op school en ze twijfelen aan zichzelf. Ze worstelen met de gevolgen van een scheiding. Ze moeten leren omgaan met een beperking of met hun eigen erg gevoelige temperament. Ze zijn bezorgd omdat iemand die ze graag zien het moeilijk heeft. Ze proberen te voldoen aan verwachtingen van anderen en geraken onderweg zichzelf kwijt...
Onze gejaagde maatschappij laat nog weinig ruimte om te mogen verwerken en om stil te staan bij wat ons overkomt. We richten ons graag op succes en geluk en krijgen niet meer de kans om te leren omgaan met de pijnlijke dingen die bij het leven horen. Onze kinderen willen we al helemaal het liefst beschermen voor of juist ‘wapenen’ tegen verdriet…
“Emoties krijgen bestaansrecht en mogen worden getoond. Zo krijgt verwerking een kans en komt er ook weer ruimte voor persoonlijke groei en ontwikkeling.”
Nochtans horen verlies en rouw bij het leven, net als alle gevoelens van verdriet, kwaadheid, angst en schuld die dit met zich meebrengt. Tijdens de counseling krijgen deze emoties opnieuw bestaansrecht en mogen alle emoties ook gevoeld en getoond worden. Samen gaan we op zoek naar een manier waarop kinderen en jongeren een eigen taal kunnen geven aan wat ze voelen.
Wanneer emoties er mogen zijn, nemen ze vanzelf af in intensiteit en worden we er minder door overspoeld. Vaak zien we dat daardoor na verloop van tijd ook het signaalgedrag afneemt. Op langere termijn helpt dit kinderen en jongeren ook om op te groeien tot volwassenen die veerkrachtig in het leven staan en die trouw kunnen blijven aan zichzelf en hun eigen (emotionele) noden.
“Een kind is geen vaas die moet worden gevuld, maar een vuur dat moet worden ontstoken.”
Vooral tijdens de puberteit komen er heel veel veranderingen tegelijk op jongeren af. Ze worden uitgedaagd om hun eigen identiteit te ontwikkelen en om zelf vorm te geven aan hun toekomst. Niet verwonderlijk dus dat ze tijdelijk uit evenwicht geraken.
“Counseling biedt een plek waar ze mogen uitzoeken wie ze zijn en wat écht bij hen past.”
Wat kan opnieuw perspectief en ‘goesting’ in de toekomst geven? Wat klopt er voor hen, wat zijn hun eigen dromen? Zo proberen we samen het vuur binnenin hen weer aan te wakkeren, eerder dan dingen voor hen te gaan invullen. Want als je dichtbij jezelf mag blijven, geeft dit ook opnieuw vertrouwen en zin in de toekomst.